Pffffffff.......

Inderdaad pfffff, heb twee behoorlijke klotedagen achter de rug. Woensdagmorgen begon het met een lamlendig gevoel, al snel gevolgd door een vol en misselijk gevoel. Algehele malaise dus. Het is niet anders, ondanks dat ik alle mogelijke medicijnen tot en met groene thee toe, tot me had genomen. Wat wel goed lukt is slapen, slapen en nog eens slapen. Ongelofelijk wat een mens kan slapen. Ze zouden me zo met bank en al kunnen stelen uit m'n eigen huis. Donderdagmiddag toch de moed verzameld om iets te gaan bakken, had de pan nog niet op het fornuis staan of m'n maag begon te protesteren en jawel zelfs overgeven!!! Ook ik ontkom er dus niet aan. Dit is dus wat chemokuren onder andere veroorzaken. Jammer dat het dan net in de herfstvakantie van Amber en Jens is. Vanmorgen ging het al een stuk beter en er zit nu dan ook een stijgende lijn in het steeds beter voelen. Komende week dus maar véél energie opdoen. Kijk nu toch wel anders naar de nog komende kuren.
We zullen zien wat het nog allemaal brengt. Info volgt.